donderdag 17 augustus

Inmiddels zit ik al bijna een week in de restauratie. Qua wondheling en verder herstel van de operatie gaat het volgens mij goed. Ik ben dus al weer behoorlijk op de been en word al weer in beslag genomen door veel dagelijkse beslommeringen: lekker met de hond wandelen, met Maarten naar het ziekenhuis voor nieuw gips, beetje voorbereiden voor de tenniscompetities enz. Elke dag krijg ik nog bemoedigende mails en kaartjes. Vandaag kreeg ik ook weer een tijdschrift en kaarten volgeschreven met lieve woorden en medeleven. Fijn dat er zo veel mensen zijn die met me meeleven! het is een verraderlijke rot-ziekte en ik kom erachter dat nog veel meer vrouwen dit hebben meegemaakt dan ik dacht. Ook probeer ik wel elke dag mijn rustmomentje te pakken, want dan houd ik de dag beter vol. Al met al ben ik dus niet steeds met mijn ziekte bezig en dat is fijn. Af en toe doe ik nog wel een schietgebedje en zeg mijn mantra: “ik ben nu op weg naar de eindbestemming. “Nu effe lekker niks moeten, maar ik mag van alles!

Volgende station: radiotherapie. Deze week ben ik hiervoor gebeld en inmiddels zijn de paperassen ook binnen: volgende week maandagmiddag moet ik naar het UMC voor de intake. Dan wordt bepaald wanneer en hoe vaak ik bestraald zal gaan worden. Met een CT-scan wordt bepaald waar er precies bestraald moet worden. Voor de juiste plaatsbepaling worden kleine tattoos op de huid aangebracht. Dit zijn de eerste tattoos van mijn leven en ik hoop ook de laatste! Dat is ook weer even spannend, maar het is pas volgende week.